سلام / ببخشید از سر عادت برای افاضه است. گمان میکنیم اگر نگوییم خیلی بد میشود و به حساب بی سوادی و عدم اطلاع آدم نوشته میشود. اما راستش را بخواهی گاهی حرص میخوریم که کاش زودتر اعلام موضع و سواد کرده بودیم که هر از سر راه رسیده ای برایمان منبر نمی رفت و حوصله مان را سر نمی آورد. روزی مدیری تازه کار از منسوبین بیت معظم وزیر در جلسه اغازین برای ما مدیرک های کوچکتر و منصوب گذشته و البته غیر منسوب سر سخنرانی باز کرد و از اخلاق اسلامی و موضوعات تخصصی سیاست و ولایت فقیه و مدیریت تایلوری و اهمیت رسانه سخن گفت. راستش من از بخش مدیریتی و اسلامی و رسانه ای سخنان کم مایه او حسابی حرصی شده بودم در پایان سخن وی گفتم: جناب اقا، مسجد محله ما پیش نمازی دارد که از ۲۰ سال قبل تا کنون هر شب بعد از واجب عشاء از اخلاق اسلامی و مدیریت دینی و رسانه های وابسنه به غرب و نقد فیلم و تحلیل اخرین وقایع سیاسی محل و استان و کشور و جهان سخن میگوید . ما اگر فقط مخاطب او بودیم ظرف بیست سال مثل سخنان شما بسیار شنیده ایم . خدا وکیلی در باره سیستم مدیریت این دکان دولتی و اطلاعات لازم برای چینش نیرو ها و… هیچ چیز لازمی وجود نداشت که از کنارش گذشتی ؟ اقا این گفته ما همان و عزل زود هنگام ما از سر سفره مدیریت حقیر بی ارزشمان همان. خلاصه اگر از سر بزرگواری و اخلاق بزرگمنشی هم نباید سکوت کرد از سر استمرار مقرری ماهانه دولتی و مواجب مدیریتی باید سکوت فرمود. درسته

[پاسخ به این نظر]