صدای شجریان و آلبوم گنبد مینا میچسبد وقتی میخواند:
دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم
و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم
از دل تنگ گنهکار برآرم آهی
کاتش اندر گنه آدم و حوا فکنم
مایه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاست
میکنم جهد که خود را مگر آن جا فکنم
…
این تصنیف ماهور زیبا با شعر سعدی هم حرف دل است:
من همان روز بگفتم که طریق تو گرفتم
که به جانان نرسم تا نرسد کار به جانم
درم از دیده چکانست به یاد لب لعلت
نگهی باز به من کن که بسی در بچکانم
پ.ن: آخر یک وردپرس قدیمیتر نصب کردم!
سلام. اینم من اضافه میکنم. ایام خوش آن بود که با دوست به سر زفت

باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود.
الان که این ابیاتو دیدم این بیت شعر تو ذهنم اومد.
شاد و موفق باشی
[پاسخ به این نظر]