«
»

نگارش شده در تاريخ : ۱۸ فروردین ۱۳۸۸ و در بخش : آوانگاشت ۵ نظر
آخرين تغييرات در تاريخ : 7 آوریل 2009 و ساعت : 23:47

 

اگر بازه‌ی فکر کردن به آینده و گذشته را کم و کمتر کنیم کم‌کم می‌رسیم به زمان حال!

 

  1. عمو عباس در ۱۹ فروردین ۱۳۸۸ در ۹:۵۴ ق.ظ گفته است :

    سلام. محمدعزیز!! همین چند روز پیش مرقوم کرده بودی که پدر و مادرها چه کشیده اند و بحث گذشته و اینده فرموده بودی! امروز از گذر به زمان حال می گویی؟ :-w
    باری با شما موافقم.آن موسع را درک کردن مقام معرفتی بزرگی است. اما چگونه و از چه راهی سخت و صعب و دیریاب است عزیز٫

    [پاسخ به این نظر]

  2. تازه متولد در ۲۲ فروردین ۱۳۸۸ در ۹:۰۷ ق.ظ گفته است :

    سلام محمدجان …

    اما ایکاش تا درلحظه حال قرار داریم، قدر آنرا بدانیم… کار ما انسان ها همینه که همیشه “حال” را از دست بدهیم و بعد با افسوس اهی بکشیم و بگوییم کاش چه می کردم… کاش چه می شد !!!

    [پاسخ به این نظر]

  3. تازه متولد در ۲۷ فروردین ۱۳۸۸ در ۹:۳۹ ق.ظ گفته است :

    [گل]

    سلام دوست من …

    نگاه دوربین عکاسی/ ماهی قرمز من…

    در
    http://www.tavalodino.blogfa.com/post-87.aspx

    [گل]

    [پاسخ به این نظر]

  4. نسیم در ۲۸ فروردین ۱۳۸۸ در ۹:۵۱ ب.ظ گفته است :

    سلام محمد عزیز٫ دقیقا فکر کنم حرف دل همه ما رو زدی. عالی میشه اگه بتونیم این کارو بکنیم. زمانی که به گذشته و آینده اختصاص میدیم همش میمونه برای حال و دیگه با کمبود وقت مواجه نمیشیم که مجبور شیم جیره بندی کنیم.
    سال اصلاح الگوی مصرف هم هست . خوبه ما هم کاری کنیم.;)@};-@};-@};-شاد باشی@};-@};-

    [پاسخ به این نظر]

  5. تازه متولد در ۳۰ فروردین ۱۳۸۸ در ۹:۱۲ ق.ظ گفته است :

    [گل]

    ” طلاق، خاطره ای تلخ و به یادماندنی برای کودکان”

    در
    http://www.tavalodino.blogfa.com/post-88.aspx

    [گل]

    [پاسخ به این نظر]

 

 

 

[ RSS نظرات این نوشته ] - [ ارسال بازتاب ]