یکی از مهمترین بدیهای اشعار حافظ و مولوی و … این است که بیخودی حس عرفانی به آدم میدهد!
جداً بد است! خیلی بد!
من از گفتن اشعار عشقی و عرفانی توبه کردهام (توبهی مشروط). علتش هم مشخص است! شاید یک روز متن توبهام را همین بغل گذاشتم!
نگارش شده در تاريخ : ۲۹ آبان ۱۳۸۷ و در بخش : آوانگاشت ۴ نظر
آخرين تغييرات در تاريخ : 19 نوامبر 2008 و ساعت : 23:49
از یه دیدی درسته حرفت
جو گیر نشیم
و خودمون حس کنیم اونی که میگیم رو
ولی آوات جای فکر کردن داره
[پاسخ به این نظر]
jaleb bood
, daghighan adamo jav gir mikonan!
[پاسخ به این نظر]
سلام. من که تا حالا با اشعارشون جو گیر نشدم اما شاید ادم با بعضی اشهار که خیلی به دلش میشینه به نوعی همزاد ÷نداری میکنه.
[پاسخ به این نظر]
اشعار منظورم بود
[پاسخ به این نظر]